środa, 31 grudnia 2014

Słownictwo do tekstu "Was zu Weihnachten auf die Nerven geht..."

Tu link do tekstu z 24 grudnia:



überfüllt - przepełniony

der 1. Advent - pierwsza niedziela Adwentu, "pierwszy adwent". Można powiedzieć "der erste Adventssonntag", ale spotykam się z tym, że częściej mówi się "der erste Advent", "der zweite Advent" itd.

etwas geht jemandem auf die Nerven - coś działa komuś na nerwy, wkurza

Immer wieder geht mir das Herbstwetter auf die Nerven. - Jesienna pogoda ciągle działa mi na nerwy. 

sich über etwas (+Akk.) Gedanken machen - zastanawiać się nad czymś, myśleć o czymś  

Du machst dir zu viele Gedanken über die Arbeit. - Za dużo myślisz o pracy.

etwas ist von Nachteil - coś jest wadą. Analogicznie: etwas ist von Vorteil - coś jest zaletą 

um Gottes willen!- na miłość boską!

jemanden ausfragen - wypytywać kogoś

das zigste Mal - któryś raz z rzędu

zum zigsten Mal - po raz enty

Das ist heute schon die zigste Anfrage. - To już dzisiaj któreś z rzędu zapytanie.

es zu etwas bringen - wiele osiągnąć

Mein Chef hat es in seinem Leben zu etwas gebracht. - Mój szef do czegoś w życiu doszedł / wiele osiągnął.

sich Sorgen machen (um etwas + Akk.) - martwić się 

Ich mache mir Sorgen um meine Kinder. - Martwię się o moje dzieci.

das wär's - to by było na tyle

aufgeben - poddać się

Ich gebe nie auf. - Nigdy się nie poddam.

meckern - narzekać

Viele Leute meckern über die Regierung. - Wielu ludzi narzeka na rząd.

sich etwas ersparen - oszczędzić sobie czegoś

Du kannst dir die Mühe ersparen. - Możesz oszczędzić sobie wysiłku.

etwas vom Internet herunterladen - ściągnąć coś z Internetu

Viele Internetnutzer laden die Musik illegal herunter. - Wielu użytkowników Internetu ściąga muzykę nielegalnie.

sich etwas einfallen lassen - wpaść na pomysł, wymyślić coś

Ich musste mir etwas Neues einfallen lassen. - Musiałam wymyślić coś nowego.

Kannst du dir nichts Besseres einfallen lassen? - Nie możesz wymyślić nic lepszego?

erholsam - relaksujący, spokojny

Ich hatte im Sommer einen erholsamen Urlaub. - Miałam w lecie relaksujący urlop.

Hast du einen erholsamen Schlaf? - Czy masz spokojny sen?

besinnlich - refleksyjny, nastrojowy

Es war eine besinnliche Zeit. - To był czas zadumy.

Ihr Ehemann ist ein besinnlicher Mensch. - Jej mąż jest człowiekiem o refleksyjnym usposobieniu.

Der gestrige Abend war besinnlich. - Wczorajszy wieczór był nastrojowy.

das Rentier, -e - renifer

das Maß - umiar

in etwas das rechte Maß halten / bei, in etwas Maß halten - zachowywać umiar

Er kann im Essen das rechte Maß nicht halten. - On nie potrafi trzymać umiaru w jedzeniu.

abräumen - sprzątnąć (den Teller, den Tisch)

Darf ich jetzt den Tisch abräumen? - Czy mogę teraz sprzątnąć ze stołu?

sich vollstopfen - zapchać się jedzeniem

Musst du dich immer so vollstopfen? - Czy musisz się zawsze tak zapychać?

die ärztliche Hilfe - pomoc lekarska

vernachlässigen - zaniedbywać

Ich könnte nie meine Arbeit vernachlässigen. - Nigdy nie mogłabym zaniedbywać pracy. 

niedziela, 28 grudnia 2014

Ogłoszenia

Od dzisiaj mój blog ma stronę na Facebooku:

https://www.facebook.com/niemieckipoludzku?fref=ts

Tak jak już kiedyś wspominałam, nie jestem zwolenniczką tego portalu, ale po wielu miesiącach zastanawiania się stwierdziłam, że może w ten sposób będzie mi łatwiej dotrzeć do większej ilości czytelników. Moje dane i tak są w Internecie...

Zapraszam więc do polubienia i śledzenia.

W styczniu na blogu zorganizuję wyprzedaż. Za dosyć niskie ceny będzie można kupić moje słowniki i książki do niemieckiego i angielskiego. Teraz, kiedy jestem na 2 tygodnie u moich rodziców, robię tutaj wielki przegląd. Codziennie się załamuję, kiedy widzę tę bibliotekę, z której nikt nie korzysta. Dlatego lepiej oddać te słowniki i książki w dobre ręce. Pojawi się też być może kilka filmów. Wysyłką do kupujących zajmie się moja siostra, także wszystko jest dobrze zorganizowane :) Może kiedy następnym razem odwiedzę moją rodzinę, to będzie w moim pokoju w końcu trochę więcej miejsca i będę miała gdzie usiąść :)

środa, 24 grudnia 2014

Was zu Weihnachten auf die Nerven geht...

Ponieważ nie przepadam za świętami Bożego Narodzenia, to dzisiaj pojawi się mój tekst z tym związany. Jestem religijna i świętuję je ze względu na aspekt religijny, ale nie lubię tych wszystkich przygotowań, kupowania prezentów dla przyjaciół itd. Dobrze, że w mojej rodzinie nie dajemy sobie prezentów, to odpada przynajmniej jeden przykry obowiązek. Wczoraj przybyłam do Polski na 2 tygodnie, ale już mi się zatęskniło za pracą :(  No cóż, rodzina musi mnie widzieć raz na rok :)

Jeśli jesteście zainteresowani, to jutro pojawią się słówka do tego arcyciekawego tekstu.


1. überfüllte Einkaufszentren - es fängt schon gleich nach dem 1. Advent an. Gut, dass es in meinem Städtchen kein Einkaufszentrum gibt. Sonst würde ich noch verrückt. Es geht mir jedes Jahr auf die Nerven, wenn die Leute sich Gedanken über die Geschenke machen. Die Antwort ist für mich ganz einfach: wenn du jemanden kennst, weißt du, was du ihm schenken sollst. Jedes Jahr bekomme ich Geschenke, von denen ich ziemlich enttäuscht bin. Nicht alles ist jedoch von Nachteil: dann weiß ich zumindest, wer mich kennt und wer überhaupt nichts von mir weiß. Um Gottes willen, warum mir Süßigkeiten schenken?

2. Ich hasse es auch, wenn ich nach Polen komme und wenn die Leute mich ständig ausfragen. Na ja, es ist nicht nur mit Weihnachten verbunden, aber schon heute erlebte ich dasselbe zum zigsten Mal. Die Leute kennen mich nicht, die Nachbarn sehen mich ein Mal im Jahr, aber alle wissen am besten, dass ich "gut verdiene" und dass ich "es zu etwas gebracht habe", was nicht der Fall ist!!! Ganz im Gegenteil - ich verdiene durchschnittlich und mache mir seit einem Jahr Gedanken, ob ich eine größere Wohnung mieten soll oder auch nicht. Viele Sachen kann ich mir nicht leisten, aber vielleicht ist es gut so.

Es ist auch nicht einfach, weil meine jüngere Schwester letztes Jahr geheiratet hat. Eine Tante von mir: "Mach dir keine Sorgen, du bist jung, du findest noch jemanden". Wer kommt überhaupt auf die Idee, dass ich mir Sorgen mache und dass ich jemanden suche? Ganz im Gegenteil - ich habe schon längst aufgegeben. Manche Sachen weiß man einfach. Manche Leute wissen ja, dass sie nur auf sich selbst angewiesen sind.

3. Immer wieder, jedes Jahr und seit langem, seit ewig kann ich es nicht verstehen, warum die Leute, die an Gott nicht glauben, Weihnachten feiern. Es gibt einen Weihnachtsbaum, es gibt Geschenke und das wär's. Komisch - es ist einfach, sich etwas auszusuchen, was einem gefällt. Ich kannte einmal jemanden, der eben dies gemacht hatte und sicherlich bis heute macht. Ich konnte es nicht verstehen und fand es eigentlich lächerlich, zumal ich es völig akzeptierte, dass er ein Atheist war. Unter guten Bekannten habe ich auch Atheisten und es ist gut so. Es sind jedoch Leute, die von ihrer Einstellung komplett überzeugt sind und das bewundere ich. Ich bin von meiner Religion auch hundertprozentig überzeugt und vielleicht deswegen glaubwürdig.

4. Ich mag zwar keinen Schnee, aber kann damit leben, wenn es schneit. Das Wetter müssen wir so nehmen, wie es ist. Wir können es nicht ändern. Ich versuche nur, das Beste daraus zu machen. In meiner Region in Deutschland schneit es sehr selten, was mich besonders freut. Wenn es schon ausnahmsweise schneit, dann ganz wenig. Einen solchen Winter wie in Polen gibt es nicht. Es gibt echt viele Leute, die immer meckern, wenn es zu Weihnachten nicht schneit, weil alles nicht so wie in der Werbung für Coca Cola aussieht. Na ja, außer den Geschenken zählt noch der Schnee, ohne den man - von mir aus - besser leben kann. Man kann sich so viel Arbeit und ganz viel Ärger ersparen.

5. Bitte, keine gereimten, vom Internet heruntergeladenen Wünsche zu Weihnachten! Man kann sich doch ein bisschen Mühe geben und sich individuelle, persönliche Weihnachtswünsche einfallen lassen. Wenn mir nichts einfällt, weil ich z.B. jemanden nicht so gut kenne, schreibe ich einfach: "Ein frohes, erholsames und besinnliches Weihnachtsfest". Es reicht doch und ist viel besser als ein kleines Gedicht, in dem Rentiere tanzen und ich weiß nicht was noch...

6. Es geht mir auch auf die Nerven, wenn die Leute meckern, weil sie schon wieder zu viel gegessen haben. Meine Regel ist so einfach: ich verhalte mich nicht so, als ob ich das ganze Jahr lang nichts gegessen hätte. Mein Motto zu Weihnachten lautet: Maß, Maß, Maß und noch einmal Maß. Nach dem Essen soll man sich noch bewegen können, um abzuräumen und abzuwaschen. Ich sehe keinen Grund dafür, warum ich mich dann vollstopfen soll, um Magenschmerzen zu haben. Oder es gibt auch Schlimmeres: an diesen Tagen gibt es doch so viele Leute, die tatsächlich die ärztliche Hilfe gut gebrauchen können...


So, es wäre meine Meinung. Ja, das Weihnachtsfest ist ganz schön und besinnlich. Es sind nette Tage im Kreis der Familie, obwohl ich kein besonderes Bedürfnis habe, mit der Familie zusammen zu sein. Letztes Jahr bin ich ja in Deutschland geblieben. Die Zeit selbst ist wichtiger und es ist mir egal, ob ich meine Familie zu Weihnachten oder im Juni sehe. Trotzdem muss ich gestehen, dass die Atmosphäre magisch ist und dass ich mich freue, weil keiner im Haus meiner Eltern den religiösen Aspekt vernachlässigt :) 

poniedziałek, 15 grudnia 2014

O Haushalt

1. der Haushalt – gospodarstwo domowe

ein Haushalt mit fünf Personen
einen mustergültigen Haushalt führen – wzorowo prowadzić dom
jemandem den Haushalt führen – prowadzić komuś dom
einen Haushalt gründen – założyć gospodarstwo domowe
einen Haushalt auflösen – likwidować gospodarstwo domowe
die Haushaltsauflösung – likwidacja gospodarstwa domowego

2. der Haushalt – prace domowe
im Haushalt helfen – pomagać w domu
den Haushalt machen – zajmować się domem
Anschaffungen für den Haushalt machen – robić zakupy/sprawunki do domu

3. der hormonelle Haushalt eines Menschen – gospodarka hormonalna człowieka
der seelische Haushalt eines Menschen – kondycja psychiczna człowieka

4. Haushalt“ jako „Familie, Personengruppe“  
Die meisten Haushalte beziehen eine Tageszeitung. – Większość gospodarstw domowych prenumeruje gazetę codzienną.
Die privaten Haushalte werden von den Stadtwerken mit Gas und Strom versorgt. – Prywatne gospodarstwa domowe są zaopatrywane w gaz i prąd przez przedsiębiorstwa miejskie.  
etwas an alle Haushalte verschicken – wysyłać coś do wszystkich rodzin / gospodarstw domowych

5. Haushalt“ jako „Einnahmen“ - dochody
der öffentliche Haushalt – budżet państwowy
der kommunale Haushalt – budżet miejski
der Haushalt des Bundes – budżet federacji
den Haushalt verabschieden – uchwalić budżet

den Haushalt aufstellen – opracować  budżet 

czwartek, 4 grudnia 2014

Deutsche Bahn. Part II + refleksje o rowerku

Miałam już o tym nie pisać, ale miałam ostatnio jeszcze kilka przygód...

Ostatnio Deutsche Bahn miło mnie zaskoczyła, gdyż w dwie ostatnie środy Intercity do Luksemburga nie zaliczyła spóźnienia!!! Nawet o minutę, co jest doprawdy godne odnotowania.

Tak jak może pisałam, kurs polskiego, który prowadzę dla Niemców, odbywa się w budynku gimnazjum w Wittlich. Centrum miasta jest oddalone o kilka kilometrów od dworca, więc z dworca dostaję się tam autobusem. Kiedy tam jadę, to jest ok. Powrót na dworzec i potem do mojego miasta jest dosyć problematyczny.

Tak to wygląda:

Kurs kończy się o 19:30. Autobus na dworzec jest o 19:50, a pociąg do Koblenz, w który muszę wsiąść, jest o 19:57. Kiedyś był o 19:58, a ta minuta robi wielką różnicę!!! Zwykle modliłam się, żeby autobus jechał sprawnie i żebym zdążyła wpaść do pociągu. Do tej pory się to udawało, gdyż pociąg jak zwykle był spóźniony o 5 minut, ale... ostatnio mam doprawdy pecha. Tydzień temu byłam wściekła, gdyż pociąg był punktualny i mi odjechał. To okropne uczucie widzieć, jak pociąg odjeżdża i mieć świadomość, że trzeba czekać godzinę na następny. Czekać w zimnie, ponieważ hala dworca o 20:00 jest zamykana. No tak, po co ma być otwarta? Oprócz sieroty mnie prawie nigdy nikogo tam nie ma. Czasem trafi się jakaś grupa Turków, ale nie boję się ich.

Tak więc tydzień temu siedziałam godzinę na dworcu i zmarzłam niemiłosiernie. To trochę moja wina, bo siedziałam zamiast chodzić po peronie. Potem byłam tak zmarznięta, że kiedy w końcu dojechałam do mojego miasta, to wzięłam taxi z dworca, bo ledwo dałam radę iść.

Sytuacja ze środy wczoraj. Byłam tak zła, że nie mogę tego nawet ująć w słowa, ale po kolei... Pomyślałam sobie, że jeśli autobusem raczej nie dojadę na dworzec na czas, to zamówię taxi. Zainwestuję, ale przynajmniej zdążę na pociąg. Ale gdzie tam! Dzięki taksówce byłam na dworcu już o 19:45. Pomyślałam sobie: "Super, pociąg jest o 19:57. Będę u siebie o 21:00, a nie o 22:00". Marzenie ściętej głowy... Pociąg do Koblenz był spóźniony o 20 minut. Pytam się: Dlaczego??? Co wieczorem może się dziać na tych torach??? Dla mnie oznaczało to, że pociąg do mojego miasta, w który muszę się przesiąść, mi odjedzie. Tak rzeczywiście było. Znowu czekałam godzinę w zimnie, ale na innym dworcu... Tym razem chodziłam. Gdybym znowu siedziała, to chyba bym zamarzła. Nauczka na przyszłość: zabierać ze sobą termos z gorącą herbatą. W tamtym roku zimą zawsze tak robiłam, oprócz tego zabierałam ze sobą też koc, który okazywał się niezbędny.

Postanowienie na przyszły rok: wiosną jeździć do Wittlich rowerem. To tylko 22 km. Jak skończy się zima, to muszę obczaić trasę, bo do tej pory jeździłam tylko pociągiem. Rowerek jest niezawodny.

Zalety podróżowania Deutsche Bahn: 
1. Doskonale znam słownictwo dotyczące spóźnień i ich powodów.
2. Pogadam sobie z konduktorami i dowiem się wielu ciekawych rzeczy. Z jednym rozmawiałam kiedyś o życiu w NRD, bo tam się wychował.
3. Ciągle przeżywa się jakieś zaskoczenia, nigdy nie jest nudno. A to usuną ci z dworca automat do kupowania biletów, a to w jednym pociągu można kupić bilet, w innym nie, a to nie wyświetlą komunikatu o spóźnieniu pociągu itd.
4. Czekając godzinami na dworcu, można przeczytać sporo książek i się dokształcić. Można nauczyć się przez ten czas dużo fińskich słówek.
5. Można pogadać z ludźmi, którzy są tak samo wściekli. W ten sposób można poznać wiele ciekawych osób. Niedawno poznałam kogoś bardzo ciekawego, gdyż zaciekawiła go czytana przeze mnie książka. Rozmowa z tą osobą bardzo dużo mi dała, chociaż to była jedyna rozmowa, jaką odbyliśmy. Dzięki temu bardzo urosła moja pewność siebie. Gdyby pociąg się nie spóźnił, to nigdy nie spotkałabym tej osoby.
6. Można potrenować cierpliwość.

Jeszcze co do mojego ukochanego rowerka... Jazdę nim bardzo sobie chwalę. Pomykam codziennie do pracy i z powrotem. Tutaj można jeździć nim przez cały rok. Na uszach nauszniki, na dłoniach grube rękawiczki przeznaczone do jazdy na nartach i jest pięknie. Zawsze chce mi się śmiać, kiedy na naszych wąskich, jednokierunkowych uliczkach, widzę samochód ciężarowy. Wtedy za nim ciągnie się sznur samochodów, a ja to wszystko spokojnie omijam. Wygląda to mniej więcej tak (piękny rysuneczek mojego autorstwa w paincie):


I jak tu można narzekać? Z zasady nie jestem zwolenniczką samochodów i wolę Deutsche Bahn niż zrobić prawo jazdy. Wtedy to dopiero bym się rozleniwiła, a tak to pojeżdżę rowerkiem i jestem fit :)

środa, 3 grudnia 2014

Mózg jest, ale trzeba go jeszcze włączyć

Zasadniczo nie lubię krytykować innych ludzi, ale zrobię to zanim przejdę do dalszej części postów dotyczących słownictwa.

Moje postanowienie adwentowe było takie, żeby pisać na blogu codziennie, ale już poszło się grzebać. No cóż, jak w ciągu dnia mam godzinę dla siebie, to jest to już znaczny postęp... Eh, nie mogę się już doczekać jazdy do Polski na święta i tych 22 godzin w autobusie. W końcu sobie odpocznę :)

Piszę ten post jednak po to, żeby podzielić się z kimś sytuacją, która mnie ostatnio załamała. Nie rozumiem, dlaczego ludzie mający dzieci nie chcą uczyć się niemieckiego. Z dziećmi jest przecież tyle spraw do załatwienia. Poza tym - jeśli nie zna się języka, to nie można pomóc im potem w szkole...

2 tygodnie temu miałam okazję rozmawiać z pewnym polskim małżeństwem. Ludzie jak (prawie) wszyscy - coś tam dukają po niemiecku i nie zależy im, z super podejściem do sprawy: "Po angielsku szybko by mi weszło do głowy, a po niemiecku jakoś nie chce". No cóż, samo się nie zrobi! Trzeba jeszcze ruszyć mózgiem. No ale przejdę do sedna sprawy:

Ja: No to jak pomożecie waszemu synowi jak pójdzie za parę lat do szkoły?
Oni: Nie pomożemy. (śmieją się)

Congratulations... Pragnę w tym momencie zaznaczyć, że dziecko ma dopiero 2 lata i rodzice mogliby się sporo nauczyć, zanim pójdzie do szkoły.

Podobnie denerwuje mnie, kiedy ludzie pytają mnie: "A skąd ty znasz tyle języków?" Znam, bo się nauczyłam!!! Taka jest tajemnica. Samo mi do głowy nie weszło. Nie istnieje żaden eliksir, który wypiłam i który magicznym sposobem zapewnił mi znajomość języków obcych. Siedziałam i zakuwałam!!! Dlatego komunikuję się w kilku językach obcych. Nadal się intensywnie uczę - wkuwam odmiany fińskich czasowników, fińskie przypadki i listy słówek. Tak to się robi. Trzeba się trochę wysilić!!! Niestety nie każdy jest w stanie to pojąć...

Nie wiem, może ja jestem nienormalna, ale jestem pewna, że dla mojego dziecka byłabym w stanie zrobić absolutnie wszystko, a tym bardziej ruszyć mózgiem i nauczyć się języka obcego.

wtorek, 25 listopada 2014

Parę słów o Deutsche Bahn

Dzisiaj chciałabym napisać o moich perypetiach z Deutsche Bahn, czyli niemieckiej kolei.

Na pewno wielu z Was słyszało o niedawnych strajkach Deutsche Bahn, w Polsce też była o tym mowa. Mam tego już serdecznie dość.

Prawie każdy Niemiec, z którym rozmawiam, narzeka na DB. Niemcy, którzy byli w Polsce, wychwalają PKP. Mówią, że co prawda nie ma luksusu, ale przynajmniej pociągi są punktualne. W Niemczech za to pytanie nie brzmi teraz, KIEDY pociąg przyjedzie, tylko CZY on przyjedzie.

Pamiętam, że kiedy w 2008-2009 roku studiowałam w Bielefeld, to często jeździłam do znajomych mieszkających koło Frankfurtu nad Odrą. Wybierałam zawsze najtańsze połączenie, co oznaczało, że czasami musiałam przesiadać się 4 razy, ale wszystko funkcjonowało bez problemu. Teraz już nie zdecydowałabym się na coś takiego.

Napiszę o moich obecnych perypetiach z pociągami. Na szczęście mam z nimi do czynienia tylko raz w tygodniu - w każdą środę, kiedy prowadzę kurs polskiego w innym mieście. Miasto Wittlich jest oddalone od mojego tylko o 22 km, ale muszę jechać pociągiem z przesiadką, a potem jeszcze autobusem. Jest to więc dosyć skomplikowane. Kurs zaczyna się o 18:00, ale ja już o 15:00 wychodzę z domu. Lepiej pojechać pociągiem godzinę wcześniej, bo nigdy nie wiadomo, czy on się zjawi. Jeśli nie, to pojadę następnym.

Tak wygląda moje połączenie:

Traben-Trarbach - 15:43 - Bullay - 16:03- ten odcinek pokonuje się bez problemu. Zapewne dlatego, że jedzie do nas tylko jeden pociąg.

Bullay - IC134 o 16:10 - tutaj już robi się problematycznie. Intercity do Luksemburga zawsze ma spóźnienie. Nie pamiętam, żeby nie miała spóźnienia. Jeśli jest to tylko 5 czy 10 minut, to nie traktuję tego jako spóźnienie. Zdarzyło się 25 minut, raz 50 minut, a raz wcale nie przyjechała. Bo i po co?

Jak mam szczęście, to w Wittlich jestem o 16:22, czyli punktualnie. To zdarzyło mi się raz czy może dwa razy. Potem jadę autobusem do centrum miasta. W VHS jestem pół godziny albo godzinę przed czasem, zależy.

Raz musiałam odwołać kurs, bo Deutsche Bahn akurat strajkowała. Było to 15 października. Byłam wtedy wściekła, ale co tu zrobić, jak nie ma mnie kto zawieźć? Jestem zdana tylko na siebie. I na Deutsche Bahn, chociaż czasami myślę, że lepiej byłoby polegać na rowerze albo zrobić pielgrzymkę na własnych nogach.

Sprawa ze strajkami jest dosyć skomplikowana. W wiadomościach mowa jest o tym prawie codziennie, a DB grozi ponownymi strajkami przed świętami. Co jak co, ale terminy potrafią wybierać. Dwa związki zawodowe: Lokführergewerkschaft GDL (związek zawodowy maszynistów) oraz Eisenbahn- und Verkehrsgewerkschaft EVG (związek zawodowy innych pracowników kolei) mają różne powody do strajku. EVG chce dla swoich członków podwyżki pensji 6%, ale przynajmniej o 150 euro. GDL żąda 5% więcej, 37 godzin zamiast 39 godzin pracy w tygodniu oraz lepszych planów zmian.

Najważniejszą osią konfliktu jest jednak to, że GDL nie chce reprezentować tylko maszynistów, lecz także swoich członków wśród konduktorów. Chce zawierać dla nich własne umowy, co dotychczas robiła tylko EVG. Natomiast EVG chce mieć wśród swoich członków także maszynistów. Kolej odrzuca możliwość zawierania rożnych umów dla tych samych grup zatrudnionych. Szef GDL, Claus Weselsky, spotkał się z wieloma zarzutami - przede wszystkim podróżnych. Moim zdaniem jeden człowiek nie ma prawa decydować o codziennych planach milionów ludzi zdanych na DB.

I tak w kółko, w kółko, w kółko...

Negocjacje cały czas się toczą. Ciekawe, czy uda im się coś ustalić czy jednak jeszcze będą strajki. Ja jestem przezorna i w grudniu ustaliłam tylko 2 terminy kursu polskiego, w styczniu będzie kontynuacja. 17 grudnia nie podejmę ryzyka, jestem już ostrożniejsza.

Dotychczasowe strajki spowodowały już około 500 milionów euro strat dla gospodarki.

Tak jak wspomniałam, związki zawodowe wiedzą, co robią. Ostatni strajk, który trwał od 5 listopada do 10 listopada, był najdłuższym w historii DB AG, która została założona w 1994 roku. Udało się go na szczęście zakończyć wcześniej. W niedzielę 9 listopada przypadało 25 lat od upadku Muru Berlińskiego. Strajk kolei skomplikował więc plany wielu ludziom, którzy zamierzali udać się do Berlina. Wygranymi na pewno byli właściciele firm autobusowych, gdyż w tych dniach zanotowały ogromny wzrost liczby klientów.

Mam nadzieję, że to był jednak ostatni strajk i że w końcu zostanie zawarty jakiś kompromis, bo to wszystko jest już absurdalne. Podczas strajku oglądałam w wiadomościach wypowiedzi podróżnych, każdy ma takie samo zdanie...

niedziela, 9 listopada 2014

"tauschen" czy "wechseln"?

W tym tygodniu przygotowywałam post o często mylonych czasownikach "tauschen" i "wechseln". Starałam się zebrać dla Was jak najwięcej znaczeń i przykładów. Mam nadzieję, że przykłady wyjaśnią Wam wiele wątpliwości w zastosowaniu.

W następnym poście omówię czasowniki "(sich) ändern" i "(sich) verändern". 



tauschen – z tym czasownikiem zawsze występują dwa podmioty, nawet jeśli drugi nie jest nazwany (zawsze wymieniamy się z kimś). Czasownik „tauschen” oznacza, że dajemy coś komuś i otrzymujemy coś w zamian. Oznacza również, że wymieniamy się miejscami – oddajemy swoje miejsce komuś i zajmujemy jego miejsce.

wechseln – oznacza, że jedna rzecz wchodzi na miejsce drugiej i że coś, co w chwili obecnej nie nadaje się do użytku, zostaje zastąpione przez coś innego

  I. tauschen

Geld tauschen – rozmienić pieniądze

mit jemandem Blicke tauschen (Blicke wechseln) – wymienić spojrzenia
Ich habe mit ihm nicht gesprochen, wir haben nur Blicke getauscht. - Nie rozmawiałem z nim, tylko wymieniliśmy spojrzenia. 

etwas gegen etwas tauschen – wymienić coś na coś

Briefmarken tauschen – wymienić się znaczkami pocztowymi
Ich habe viele Briefmarken aus Südamerika. Ich tausche sie gerne gegen Briefmarken aus Asien. – Mam dużo znaczków pocztowych z Ameryki Pd. Chętnie wymienię je na znaczki z Azji.

Sie würden gerne ihr Auto gegen ein neueres tauschen, aber im Moment geht es nicht. – Chętnie wymieniliby swoje auto na nowsze, ale w tej chwili nie jest to możliwe.

die Plätze tauschen – zamienić się miejscami
Lass und die Plätze tauschen! – Zamieńmy się miejscami!

mit jemandem tauschen – zamienić się z kimś
Wollen wir tauschen? – Zamienimy się?
Ich möchte mit ihr nicht tauschen.  – Nie chciałbym się z nią zamienić.

II. wechseln

Reifen wechseln – zmieniać opony
bei einem Auto das Öl / die Reifen wechseln – zmieniać w samochodzie olej / opony

ein Hemd wechseln – zmienić koszulę

zum Wechseln – na zmianę
ein Hemd zum Wechseln – koszula na zmianę
die Socken zum Wechseln – skarpetki na zmianę

Ich weiß nicht, wie das Wetter morgen sein wird. Ich habe ein wichtiges Treffen und nehme lieber ein Kleid zum Wechseln mit. – Nie wiem, jaka jutro będzie pogoda. Mam ważne spotkanie i wezmę lepiej sukienkę na zmianę.

von Kopf bis Fuß die Kleidung wechseln – zmienić ubranie od stóp do głów

das Thema wechseln – zmienić temat

Ich will darüber nicht mehr sprechen, lass uns das Thema wechseln! – Nie chcę już o tym rozmawiać, zmieńmy temat!
Können wir das Thema wechseln? – Czy możemy zmienić temat?

das Tempo/seine Ansichten/seine Gesinnung/die Konfession wechseln – zmienić tempo / swoje poglądy / swoje poglądy (nastawienie) / wyznanie

die Schule/den Wohnsitz/den Beruf/die Adresse/die Branche/den Partner/den Namen/den Arzt wechseln – zmienić szkołę / miejsce zamieszkania / zawód / adres / branżę / partnera / nazwisko / lekarza

ein paar Worte miteinander wechseln – zamienić ze sobą kilka słów

mit jemandem Blicke wechseln – wymienić z kimś spojrzenia

die Seiten wechseln – zmienić strony
Die Mannschaften wechseln die Seiten. – Drużyny zmieniają strony.

an der Grenze Geld wechseln – wymienić pieniądze na granicy
Euro in Pfund wechseln – wymienić euro na funty

20 Euro wechseln – rozmienić 20 Euro
Können Sie mir einen Fünfeuroschein wechseln? – Czy może mi pan rozmienić banknot 5 euro?
Können Sie mir einen Zwanzigeuroschein in zwei Zehner wechseln? – Czy może mi pan rozmienić banknot 20 euro na dwie dziesiątki?

einen Geldschein in Münzen wechseln – rozmienić banknot na monety

mit jemandem die Ringe wechseln – wymienić z kimś obrączki

zu einer anderen Fima wechseln – przejść do innej firmy
Der Mitarbeiter hat letzten Monat zu BMW gewechselt. - Pracownik przeszedł w zeszłym miesiącu do BMW. 

auf die andere Spur wechseln (+sein) – zmienić pas ruchu

Was kann wechseln? (immer wieder) – Co może się zmieniać? (ciągle)

die Stimmung – nastrój
Ihre Stimmung hat schnell gewechselt. - Jej nastrój szybko się zmienił.

die Miene – mina

der Gesichtsausdruck – wyraz twarzy
Ein guter Schauspieler sollte im Stande sein, seinen Gesichtsausdruck schnell zu wechseln. - Dobry aktor powinien być w stanie szybko zmieniać wyraz twarzy. 

die Ampel – sygnalizacja świetlna
Die Ampel wechselte von Rot auf Grün.  – Światła zmieniły sie z czerwonego na zielone.

Das Wetter wechselt zwischen Sonne und Regen. – Pogoda zmienia się między słońcem a deszczem.
Das Programm im Kino wechselt jede Woche. – Program w kinie zmienia się w każdym tygodniu.
In der Firma wechseln die Mitarbeiter oft. – w firmie pracownicy często się zmieniają.

wechseln – zmienić (miejsce pobytu) (+sein)

von einer Feier zur anderen wechseln – pójść z jednej uroczystości na drugą

Der Mitarbeiter muss in die Personalabteilung wechseln. – Pracownik musi przejść do działu kadr.

über die Grenze wechseln – przemieścić się przez granicę 

środa, 5 listopada 2014

Moja książka...

...jeszcze się nie ukazała, ale pracuję nad nią. Chciałabym, aby ukazała się najpierw jako e-book. Przedstawiam Wam krótki opis. Książka będzie w zasadzie podobna w treści do tego, co ukazuje się na blogu - praktyczne słownictwo, którego często nie znajdziemy w słownikach czy często mylone słowa.

Proszę Was o opinie - co jeszcze chcielibyście znaleźć w takim podręczniku?


Obecnie powstaje nowy podręcznik do nauki języka niemieckiego przeznaczonych dla uczących się żywo zainteresowanych językiem i jego rozwojem, dla osób chcących poznać niuanse i ciekawostki językowe. Podręcznik skierowany jest do każdego, kto chce zgłębić swoją – bardzo już dobrą – znajomość języka niemieckiego, a więc do studentów filologii germańskiej oraz do osób intensywnie uczących się niemieckiego.

Często jest przecież tak, że czytając tekst, rozumiemy słowa z kontekstu, ale sami byśmy ich nie użyli. Często na co dzień słyszymy inne słowa niż te, jakie znamy        z podręcznika ze szkoły. Celem nowego podręcznika jest pomoc w jak najbardziej naturalnym użyciu języka niemieckiego w praktyce, poszerzenie zdobytej już wiedzy  i rozwinięcie wyczucia językowego, które w wielu uczących się tkwi – musi zostać tylko skutecznie obudzone.

Mój podręcznik zajmuje się niuansami językowymi, głównie z dziedziny leksyki. Znajdują się tu słowa i zwroty używane rzadziej, których nie znajdziemy w zwykłych podręcznikach. Miejsce jest także na struktury gramatyczne, które przysparzają trudności uczącym się. Dodatkowo przedstawione zostały ciekawostki związane z krajami niemieckojęzycznymi oraz fakty, których znajomość może ułatwić życie w Niemczech. Także metody nauki zostały uwzględnione.


Poszukując materiałów dla moich uczniów, nigdy nie natrafiłam na książkę, która zawiera słownictwo używane przez Niemców na co dzień. Nie jest to słownictwo potoczne, lecz takie, którego nie znajdziemy w podręcznikach. Zaobserwowałam swego czasu na własnym przykładzie, jak bardzo brakuje pewnych zwrotów osobom przebywającym w Niemczech, chcącym mówić poprawnie i rozumieć, co Niemcy mają na myśli. 

środa, 29 października 2014

"Haus" rozłożony na czynniki pierwsze. Część szósta

Pod etykietą "Haus" możecie znaleźć inne posty z tej serii. Dzisiaj przyszła kolej na zwroty i powiedzenia ze słowem "Haus":

Zu Hause ist es doch am schönsten! – Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej!

in etwas zu Haus(e) sein – znać się na czymś
Bist du in der Biologie zu Haus? – Znasz się na biologii?

etwas steht (jemandem) ins Haus – coś się szykuje
Eine Reform steht dem Volk ins Haus. – Dla narodu szykuje się reforma.

Haus und Hof verspielen – przegrać ostatnią koszulę

Haus und Hof vertrinken – przepić cały swój majątek

Haus an Haus wohnen – mieszkać dom przy domu (obok siebie)

Häuser auf jemandem bauen – ufać komuś bezgranicznie

das Haus hüten – nie móc wyjść na zewnątrz, musieć zostać w domu
Er ist an Grippe erkrankt und muss das Haus hüten. – Zachorował na grypę i musi zostać w domu.

jemandem das Haus einrennen/einlaufen – nagabywać kogoś, nie zostawiać kogoś w spokoju
Obwohl er weiß, dass ich viel Arbeit habe, läuft er mir ständig das Haus ein. – Chociaż wie, że mam dużo pracy, ciągle mnie nagabuje.

jemandem ins Haus schneien/geschneit kommen – odwiedzić kogoś nieoczekiwanie

mit etwas zu Hause bleiben – zachować coś dla siebie
Bleib mit deinen Erzählungen zu Hause! – Zachowaj swoje opowiadania dla siebie!

Haus und Herd – gospodarstwo domowe

mit etwas Haus halten – oszczędnie gospodarować, oszczędnie się z czymś obchodzić
Im Krieg müssen die Leute mit den Vorräten Haus halten. – Podczas wojny ludzie muszą oszczędnie gospodarować zapasami.
Nach einer schweren Krankheit muss sie mit ihren Kräften Haus halten. – Po ciężkiej chorobie ona musi oszczędnie gospodarować siłami.

sein Haus bestellen, das Haus bestellen – uporządkować swoje sprawy przed dłuższą nieobecnością / przed śmiercią, sporządzić testament 

niedziela, 26 października 2014

"Heimkehr" - film nazistowskiej propagandy

Dzisiaj chciałabym napisać o filmie "Heimkehr" - "Powrót do ojczyzny". Jest to idealny przykład nazistowskiej propagandy, film antypolski. Został nakręcony w 1941 roku.

W filmie mamy przedstawionych oczywiście Polaków i Niemców. Polacy to brutalni, prymitywni ludzie, którzy gnębią szlachetnych, dobrych Niemców marzących o powrocie do ojczyzny, do III Rzeszy.

Ciekawe jest, że reżyser filmu, Gustav Ucicky, był synem słynnego malarza Gustava Klimta. Nazwisko przyjął jednak po matce.

Akcja filmu:

1. Marzec 1939 roku. Mała wieś na Wołyniu - niemiecka szkoła zostaje odebrana Niemcom przez Polaków. Jedna z nauczycielek, Marie, usiłuje protestować, rozmawia z polskim burmistrzem, ale nie uzyskuje od niego pomocy. Niemcy są coraz bardziej szykanowani przez Polaków. W szkole tej Polacy chcą urządzić posterunek polskiej żandarmerii. Szkoła jest likwidowana w brutalny sposób: meble są wyrzucane przez okna i palone, dziecięce tabliczki także. Brudne polskie dzieci wyśmiewają schludnie ubrane dzieci niemieckie.

2. Ponieważ mniejszość niemiecka ma prawo do uzyskania pomocy, Marie wybiera się do Łucka, stolicy Wołynia, aby porozmawiać z wojewodą. Nie zostaje jednak przez niego przyjęta.

3. Wieczorem Marie i jej narzeczony Fritz idą do kina. Ponieważ nie śpiewają polskiego hymnu na początku filmu i rozmawiają ze sobą po niemiecku, zostają pobici przez Polaków. Kierownik kina o wyglądzie Żyda rozkazuje wyrzucić ciężko rannego Fritza z kina, który umiera, ponieważ polski szpital go nie przyjmuje.

4. Marie wraca do swojego miasta, gdzie Niemcy są coraz bardziej nękani przez Polaków. Niemiecki ambasador próbuje pomóc Niemcom, rozmawiając z polskim ministrem spraw zagranicznych, który odpowiada: Bardzo żałuję, nic nie mogę zrobić, to tylko przypadek, że znowu Niemiec był ofiarą zamachu.

5. Następnie pokazywane są sceny mordów i gwałtów, których Polacy dokonują na Niemcach. Po każdej scenie słychać słowa polskiego ministra, który mówi, że mniejszość niemiecka jest chroniona przez ustawy.

6. Wszyscy Niemcy łącznie z dziećmi zostają aresztowani przez Polaków 1 września 1939 roku. Ukryli się w stodole i tam słuchają przemówienia Hitlera. Podczas transportu do więzienia pokazywane są niemieckie matki z dziećmi, staruszkowie. Niemcy zostają upchnięci w cele, w których muszą spać na stojąco. Wielu Niemców umiera z wycieńczenia. Aby uspokoić wszystkich, Marie do nich przemawia i stara się ich pocieszyć. intonuje ojczystą piosenkę:


"Wyobraźcie sobie, jak to będzie, mieszkać pośród Niemców. Jeśli wejdziecie do sklepu, nikt nie będzie gadać po polsku albo po żydowsku, a tylko po niemiecku.
Nie tylko wieś, a cała okolica, całe państwo będzie niemieckie. Gleba na polu będzie niemiecka i kamienie, i trawa, i leszczyna. I nie tylko żyjemy niemieckim życiem, a też umieramy niemiecką śmiercią. Nawet zmarli zostaniemy Niemcami, i zostaniemy częścią Niemiec, niemiecką glebą ..."

7. Przybywają Polacy, aby zastrzelić Niemców. W tym momencie zjawiają się jednak niemieckie samoloty i wojska pancerne.

8. Jakiś czas później Niemcy przesiedlają się do ojczyzny. Wśród nich jest także Marie i jej ociemniały ojciec, który wcześniej na skutek postrzału stracił wzrok. W ostatniej scenie filmu widać kolumnę wozów przekraczających granicę, nad którymi góruje portret Hitlera.

W pracach nad powstaniem filmu uczestniczył Heinrich Himmler. Ciekawe jest, że "Heimkehr" swoją premierę miał w Wenecji i otrzymał Puchar włoskiego Ministerstwa Kultury. Otrzymał również nagrodę "Film der Nation" ("Film narodu").

W filmie zagrało kilku polskich aktorów, artystów Teatru Polskiego w Warszawie (Bogusław Samborski, Józef Kondrat, Michał Pluciński, Hanna Chodakowska). Sąd Kierownictwa Walki Cywilnej skazał ich 19 lutego 1943 roku na karę infamii. Natomiast 18 listopada 1948 roku stanęło przed Sądem Okręgowym w Warszawie czterech aktorów oskarżonych o współpracę z Niemcami: Wanda Szczepańska, Stefan Golczewski, Juliusz Łuszczewski i Michał Pluciński. Zostali oni skazani na kary od 3 do 12 lat więzienia.

Polską obsadę organizował Igo Sym, wierny współpracownik Niemców, kolaborant III Rzeszy, na którym wyrok został wykonany 7 marca 1941 roku. Więcej na ten temat możecie przeczytać tutaj:

Śmierć zdrajcy

A czy film "Heimkehr" możemy obejrzeć dzisiaj? Z tego, co wiem, to jest w Polsce niedostępny. W Niemczech i w Austrii można go wyświetlać tylko pod pewnymi warunkami. Widzowie muszą najpierw wysłuchać wprowadzenia historyka, a po filmie musi odbyć się dyskusja.

Elfriede Jelinek (austriacka pisarka, laureatka Literackiej Nagrody Nobla z 2004 roku) określiła "Heimkehr" jako najgorszy propagandowy film, jaki kiedykolwiek powstał.

Źródła:

"Powrót do ojczyzny"

"Heimkehr"

środa, 22 października 2014

Twitter-Omi

Nie jestem zwolenniczką portali społecznościowych w stylu Facebooka czy Instagramu. Nie mam tam konta i nie będę mieć, bo nie jest mi to do niczego potrzebne. Mam konto jedynie na Twitterze i śledzę tam m.in. Twitter-babcię, czyli Twitter-Omi (znaną też jako Online-Omi). Lubię Twittera ze względu na krótkie wiadomości, jakie można tam szybko przeczytać. 

Twitter-Omi nazywa się Renate Bergmann, za tym nazwiskiem możecie ją wyszukać na Twitterze. Wielu śledzących babcię sądzi, że ona naprawdę istnieje, ale jest to jedynie pseudonim. Kryje się za nim Torsten Rohde. Najpierw powstało konto babci na Twitterze, potem wydawnictwo poprosiło go o napisanie książki. Nosi ona tytuł „Ich bin nicht süß, ich hab bloß Zucker: Eine Online-Omi sagt, wie’s ist“. Niedawno ją kupiłam i właśnie zaczynam czytanie.


Dzięki swoim dowcipnym hasłom 82-letnia Twitter-Omi zyskała dużą popularność. Jeśli macie konto na Twitterze, to koniecznie śledźcie babcię. Gwarantuję, że jej przemyślenia poprawią Wam humor na początek dnia. Babcia opowiada np. o wycieczkach dla seniorów, o zajęciach w lokalnym klubie i komentuje codzienne wydarzenia. 

Oto, jak Torsten Rohde opowiada, skąd wziął się pomysł:

Weihnachten 2012 verbrachte ich umringt von Oma, Mutti Und Schwester. Ich bekam die typischen Sprüche zu hören: „Du kannst doch noch nicht satt sein!“, „Du sitzt so schief!“, „Soll ich dir eine Decke holen?“ Auf meinem eigenen Twitter-Account schrieb ich, womit mich meine Tante Renate so nervt – die war natürlich fiktiv, ich würde nie über echte Verwandte lästern. Und meine Kumpel sagten: Tante Renate bräuchte einen eigenen Twitter-Account, die klingt ja total lustig! Im Januar war ich dann 14 Tage krank, und aus lauter Langeweile legte ich den Account tatsächlich ein.

Boże Narodzenie 2012 spędziłem otoczony babcią, mamą i siostrą. Musiałem słuchać typowych haseł: „Nie możesz przecież być jeszcze syty!”, „Siedzisz tak krzywo!”, „Przynieść ci koc?” Na moim własnym koncie na Twitterze pisałem, czym moja ciocia Renate mnie denerwuje – ona była oczywiście fikcyjna, nigdy nie obgadywałbym prawdziwej krewnej. I moi kumple mówili: ciocia Renate potrzebuje swojego własnego konta na Twitterze, ona brzmi strasznie wesoło! W styczniu byłem przez 14 dni chory, tylko z nudy faktycznie założyłem konto.

A skąd Twitter-Omi bierze pomysły na swoje posty?

Ich halte einfach die Augen offen. Ich wohne auf dem Dorf, letztens sah ich auf einer Beerdigung lauter alte Damen und fragte meinen Kumpel, wer sie sind. Er antwortete: „Och, die kommen zu jeder Beerdigung, die kennen den Verstorbenen gar nicht. Die wollen nur mal raus, damit sie später was zu erzählen haben.“ Und dann sehe ich auch noch, dass die wirklich die Wurst vom Buffet in ihrer Handtasche verschwinden lassen!“ So etwas „renatisiere“ ich sofort und poste das.

Po prostu mam oczy otwarte. Mieszkam na wsi, ostatnio widziałem na pogrzebie tylko starsze panie i zapytałem mojego kumpla, kim one są. On odpowiedział: „Och, one przychodzą na każdy pogrzeb, wcale nie znają zmarłego. Chcą po prostu wyjść, żeby mieć potem co opowiadać.” I potem jeszcze widzę, jak kiełbaska z bufetu naprawdę znika w ich torebce!” Coś takiego „renatyzuję” natychmiast i wstawiam post.

Źródła:

Wypowiedzi Torstena Rohde pochodzą z wywiadu przeprowadzonego dla „Für sie” (21/2014).

niedziela, 19 października 2014

Podręczniki "Begegnungen" i "Erkundungen"

Nie ma to jak wstać w niedzielę o 7:00 rano, kiedy jest cichutko i nie słychać żadnych odgłosów dochodzących z ulicy. Kiedy tylko zaczyna robić się jasno, po 8:00, lubię patrzeć przez okno i widzieć mgłę unoszącą się nad wzgórzami. Wygląda na to, że takie widoki będziemy tu mieć przez cały dzień. Ale to właśnie jesień - moja ulubiona pora roku :)

W piątek, 17 października, blog świętował drugie urodziny. Miałam z tej okazji ogłosić konkurs, ale z powodu braku czasu zrobię to dopiero w kolejnych tygodniach. Muszę najpierw wyszukać atrakcyjne nagrody.

Dzisiaj chciałabym napisać o serii podręczników "Begegnungen" i "Erkundungen" wydawnictwa Schubert. Podręczniki te w Polsce chyba nie są takie popularne. Nie wiem, czy duża liczba nauczycieli niemieckiego z nich korzysta. Są one skierowane do uczących się dorosłych.

Podręczniki "Begegnungen" prowadzą od poziomu A1 do B1.




Podręczniki "Erkundungen" prowadzą od poziomu B2 do C2:




Samo wydawnictwo Schubert opisuje serię podręczników jako nowoczesną i skupiającą się na komunikacji. Pozostaje mi się tylko z tym zgodzić, bo mam bardzo pozytywne zdanie na temat tych podręczników. Każda książka składa się z podręcznika, ćwiczeń (2 w 1) i dwóch płyt CD. Można kupić także klucz do ćwiczeń oraz poradnik dla nauczyciela.

Z "Begegnungen" i "Erkundungen" korzystam od około 1,5 roku i muszę stwierdzić, że właśnie w tych podręcznikach często odnajduję to, czego nie mogę znaleźć w innych - przede wszystkim dużą liczbę ćwiczeń.

ZALETY: 

1. Struktura jest bardzo przejrzysta, jasna i czytelna.
2. Książki są dosyć grube, ale dzięki temu mamy dużą liczbę ćwiczeń. Można dobrze wyćwiczyć poszczególne struktury gramatyczne. Zastosowanie gramatyki jest pokazane w wielu kontekstach.
3. Do każdego tekstu mamy (moim zdaniem) wystarczającą liczbę ćwiczeń - nie za dużo, nie za mało. Jest dużo powtórek.
4. W podręcznikach jest dużo ćwiczeń do mówienia, głównie pytań, które uczniowie mogą stawiać sobie nawzajem.
5. Podręczniki dobrze nadają się do nauki do egzaminów Goethe-Institut na poszczególnych poziomach. Można na nich zrobić naprawdę duży postęp, przede wszystkim ze względu na wystarczającą liczbę ćwiczeń.
6. Wiele tekstów do słuchania można w podręczniku także przeczytać. Uczniowie mogą doczytać to, czego nie zrozumieli podczas słuchania.

WADY: 

1. Małą wadą jest może to, że rysunki bardziej nadają się do podręcznika dla dzieci, ale to moja subiektywna ocena.
2. W niektórych rozdziałach jest za dużo struktur gramatycznych naraz, ale już w gestii nauczyciela leży logiczne wprowadzenie poszczególnych zagadnień.


Bardzo polecam jeszcze stronę internetową wydawnictwa Schubert, gdzie znajdziemy mnóstwo ćwiczeń online:

Ćwiczenia online

Źródła:

Wydawnictwo Schubert o podręcznikach

Zdjęcia

wtorek, 14 października 2014

Reakcje na mecz

Czy oglądałam? Oczywiście, że oglądałam mecz Polska-Niemcy. Miałam szczęście, bo udało mi się w sobotę wrócić z pracy zaraz po 21:00. I żeby było jasne: kiedy gra Polska, to jestem za Polską. Kiedy grają Niemcy, to jestem za Niemcami. Kiedy Polska gra przeciwko Niemcom, to jestem za Polską. Zawsze. 3/4 mojego serca pozostało w Polsce, 1/4 jest w Niemczech.

Wczoraj jak zwykle oglądałam z moim szefem wiadomości w telewizji. O 19:00 na jednym kanale, o 20:00 na innym. Za każdym razem w dziale sportowym była mowa o meczu. Nie mogłam powstrzymać uśmiechu i szef nawet mi gratulował jako przedstawicielce narodu polskiego :) Zobaczymy, jak to będzie dalej, chociaż moim zdaniem Niemcy zanotowali jedynie wypadek przy pracy. Nikt nie jest w stanie zawsze wygrywać.

Teraz chciałabym przytoczyć kilka reakcji niemieckich mediów.

"Spiegel-Online" napisał o "ciosie dla mistrzów świata" i zwrócił uwagę, że "Niemcy lekkomyślnie nie wykorzystali wielu podbramkowych okazji".

Z kolei "Bild" relację z Warszawy zatytułował "Gorzka plajta Loewa", a "Die Welt" ocenił, że druga bramka zdobyta przez Polaków rozstrzygnęła spotkanie.
"W pierwszej połowie Niemcy mocno naciskali, ale polskie kontry były niebezpieczne" - podkreślono w "Die Welt".

"Frankfurter Allgemeine Zeitung" niepowodzenie niemieckiej drużyny spuentował krótko: "0-2. Mistrz świata pobity".
"Niemcy po raz pierwszy od siedmiu lat przegrały mecz eliminacyjny do wielkiej imprezy. W dodatku to nie Robert Lewandowski, którego najbardziej się obawiano, był przyczyną tej porażki" - skomentowała gazeta i zwróciła uwagę, że drużyna Loewa we wtorek w potyczce z Irlandią znajdzie się pod dużą presją.

Natomiast "Der Tagesspiegel" podkreślił, że "nawet mistrzowie świata nie są w stanie wygrywać zawsze". "Niemiecka reprezentacja przeważała, bramki strzelali jednak gospodarze i to oni mogą się cieszyć z historycznego zwycięstwa" - napisano.

"Berliner Zeitung" ocenił, że "Biało-czerwoni" postawili w sobotę na kontry i "z zimną krwią wykorzystali swoje szanse, a Niemcom w kilku sytuacjach zabrakło szczęścia".

W "Sueddeutsche Zeitung" zaznaczono z kolei: "Polska wygrała po raz pierwszy z Niemcami. Ekstaza w Warszawie".



piątek, 10 października 2014

Sachertorte

Dzisiaj napiszę o przysmaku austriackiej kuchni, czyli o torcie Sachera. Przepis został stworzony przez młodego cukiernika, Franza Sachera. Było to w XIX wieku. Tort Sachera był i nadal jest klasycznym deserem w hotelu Sacher we Wiedniu. Oczywiście istnieje wiele przepisów na tort Sachera, ale oryginalna receptura jest pilnie strzeżona. Tort jest obowiązkowym deserem dla większości turystów odwiedzających stolicę Austrii.

Tort Sachera jest czekoladowym tortem z marmoladą z moreli i polewą czekoladową. Tort powstał, kiedy w 1832 roku Klemens von Metternich zlecił swojej dworskiej kuchni stworzenie wyjątkowego deseru dla swoich wysoko postawionych gości. Powiedział swojemu szefowi kuchni, aby nie przyniósł mu wstydu. Szef kuchni był jednak chory i zastąpić musiał go jego uczeń, zaledwie 16-letni Franz Sacher. Tort bardzo smakował gościom, jednak nie od początku zyskał tak duże uznanie, jakim cieszy się dzisiaj.

Po latach spędzonych w Presseburgu i Budapeszcie Franz Sacher wrócił w 1848 roku do Wiednia, gdzie otworzył sklep delikatesowy. Jego najstarszy syn Eduard odbył swoją naukę zawodu u dworskiego cukiernika Demela i to dzięki niemu powstał tort Sachera w znanej dzisiaj formie. Tort był najpierw podawany u Demela, a potem w założonym przez Eduarda hotelu Sacher.

Nazwa "Original Sacher-Torte" jest strzeżona prawnie, odkąd pokłóciły się o nią cukiernia Demel i hotel Sacher. Dzisiaj "Original Sacher-Torte" można dostać w hotelach Sacher we Wiedniu i w Salzburgu, w kawiarniach Sacher w Innsbrucku i w Graz, w Sacher Shop w Bozen i w internetowym sklepie Sachera. Cukiernia Demel posługuje się nazwą "Eduard Sacher-Torte".

Hotel Sacher sprzedaje rocznie około 360 000 tortów Sachera. Zużywa na to 1,2 miliona jajek, 80 ton cukru, 70 ton czekolady, 37 ton marmolady z moreli, 25 ton masła oraz 30 ton mąki.

Jeśli ktoś chce kupić cały tort Sachera, to dostanie go w specjalnym drewnianym pudełku. Najmniejszy kosztuje 21,90 euro, największy 44,90 euro.

Pod tym linkiem możecie obejrzeć galerię zdjęć:

Sacher-Torte

Kiedy będziecie we Wiedniu, koniecznie spróbujcie tortu Sachera. Jestem ciekawa, czy rzeczywiście jest on tak wyjątkowy. Coś musi w nim być, skoro jest tak słynny na całym świecie. 

Original Sacher-Torte w hotelu Sachera we Wiedniu

Franz Sacher (1816-1907)

Sacher-Shop we Wiedniu

cukiernia Demel we Wiedniu

Informacje i zdjęcia:

Źródło 1

Źródło 2

poniedziałek, 6 października 2014

Czasownik "legen". Cz. 2

Dzisiaj przyszła kolej na drugą część znaczeń czasownika "legen", tym razem jako czasownika zwrotnego. 


sich legenkłaść się

sich ins Bett / zu Bett legenkłaść się do łóżka
sich schlafen legenkłaść się spać
sich in die Sonne legenpołożyć się na słońcu
sich auf die Seite legenpołożyć się na boku
sich auf den Bauch legenpołożyć się na brzuchu
sich auf den Rücken legenpołożyć się na plecach
sich mit dem Ellbogen auf den Tisch legenopierać się łokciem o stół

sich auf etwas legenosiadać

Der Staub legt sich auf die Möbel. – Kurz osiada na meblach.
Der Rauch legt sich auf die Wände. – Dym osiada na ścianach.
Der Schnee legt sich auf das Feld. – Śnieg osiada na polu.
Der Nebel legt sich über die Stadt. – Mgła osiada nad miastem.
Ihre Erkältung hat sich auf die Nieren gelegt. – Przeziębienie osiadło na nerkach. (Nie jestem pewna, jak to ująć po polsku. Może ktoś doradzi?)

sich legenprzechodzić, ustawać, opadać, mijać

Der Wind legt sich. – Wiatr ustaje.
Der Sturm hat sich schnell gelegt. – Burza szybko przeszła.
Unsere Trauer hat sich gelegt. – Nasz smutek minął.
Der Zorn hat sich nur langsam gelegt. – Gniew mijał wolno.  
Die Begeisterung wird sich schnell legen. – Zapał szybko minie.
Das legt sich hoffentlich bald wieder. – Oby to wkrótce minęło.

sich auf etwas legenpoświęcić się czemuś, skoncentrować się na czymś

Er hat sich auf Medizintechnik gelegt. – On skupił się na technice medycznej.
Sie will sich auf Zeitmanagement legen. – Ona chce skoncentrować się na zarządzaniu czasem

sobota, 4 października 2014

Liebster Blog Award

Nominację do Liebster Blog Award dostałam od Aleksandry w bloga Niemiecka sofa, wypełniam więc zadanie: 
1.       Słownik online czy papierowy?
To zależy. Zasadniczo wolę słowniki papierowe, ale obecnie używam przede wszystkim słowników w Internecie. Wynajmuję mieszkanie. I tak mam tu setki książek, więc chcę ograniczyć liczbę trzymanych tu rzeczy. Z tego względu rezygnuję z tego, z czego mogę. Kiedy np. tłumaczę jakiś tekst, to szybciej jest wyszukać słowo w słowniku na komputerze. Do niemieckiego i angielskiego nie używam słowników online, lecz słowników zgranych na dysk z oryginalnych płyt wydanych przez wydawnictwa DUDEN i Oxford. 
2.       Ulubione niemieckie słowo?
Dużo ich mam. Należą do nich przede wszystkim pomysłowe złożenia jak np. der Geistesblitz (genialna myśl, a dosłownie - błyskawica ducha), der Fahrstuhl (winda, dosłownie - jadące krzesło), czy też czasowniki wyrażające wiele jednym słowem, np. umdenken - zmienić zdanie, zmienić sposób myślenia czy dolmetschen - tłumaczyć ustnie. 
3.       Najbardziej kreatywne miejsce, jakie odwiedziłaś?
Odwiedzam je od poniedziałku do niedzieli. Chodzi oczywiście o moją pracę. Zawsze muszę być bardzo pomysłowa. W zasadzie każda praca, którą miałam w moim życiu, wymagała ode mnie pomysłowości. Nie wiem, czy jestem kreatywna, ale na pewno jestem pomysłowa. Bardzo kreatywnym miejscem jest dla mnie również kościół. 
4.       Czekolada czy żelki?
Ani jednego, ani drugiego nie biorę do ust, ponieważ nie lubię słodyczy i nigdy ich nie jem. Od tej zasady nigdy nie robię wyjątku, nawet na święta czy na moje urodziny. Nie czuję tej potrzeby, bo po prostu nie lubię słodyczy. Nie mogę więc wybrać. Gdyby  jednak już ktoś mnie zmusił, to ewentualnie przełknę kawałek czekolady z 99% zawartości kakao. 
5.       Jeden blog, który poleciłabyś każdemu? 
Bardzo ciekawy blog historyczny - Blog Biszopa. Jest to jedna z najlepszych stron, jakie znam. Bardzo polecam. Interesuję się historią, a na tej stronie można przeczytać wiele mniej znanych faktów. 

piątek, 3 października 2014

Tag der Deutschen Einheit

Nie wiem, czy wiecie, ale właśnie dzisiaj w Niemczech jest ważne święto państwowe - Tag der Deutschen Einheit, czyli Dzień Jedności Niemiec. Jest to dzień wolny od pracy. Ja co prawda i tak musiałam iść do pracy, ale wszędzie widać było, że jest święto. Zamknięte sklepy i mniej ludzi na ulicach.

Święto to jest zawsze obchodzone 3 października, aby uczcić Zjednoczenie Niemiec w 1990 roku.

Po zjednoczeniu zaproponowana została data 9 listopada. Mimo że to właśnie 9 listopada 1989 roku upadł Mur Berliński, to data 9 listopada kojarzy się również z Nocą kryształową w 1938 roku, czyli Pogromem Żydów. Dlatego też pomysł ten nie przyjął się.

Warto zaznaczyć, że 3 października świętowane jest nie zjednoczenie, a właśnie jedność Niemców. To właśnie 3 października 1990 roku Niemiecka Republika Demokratyczna (Deutsche Demokratische Republik) przystąpiła do Republiki Federalnej Niemiec (Bundesrepublik Deutschland). Jest to jedyne święto ustanowione prawnie.

29 września 1990 roku mocy nabrała umowa zjednoczeniowa (Einigungsvertrag).

Oficjalne uroczystości z okazji Dnia Jedności Niemiec odbywają się co roku w stolicy kraju związkowego, który aktualnie przewodniczy Radzie Federalnej (Bundesrat). W tym roku był to Hannover.

Tutaj możecie obejrzeć historyczne wydanie wiadomości stacji ZDF z 3.10.1990, bardzo polecam:

Tag der Deutschen Einheit


Historyczne zdjęcie z nocy z 2 na 3 października 1990 wykonane przed budynkiem Reichstagu w Berlinie 

Zdjęcie

sobota, 27 września 2014

Czasownik "legen". Cz. 1

Podstawowe znaczenie czasownika "legen" to "kłaść", "położyć": 

Ich habe das Buch auf den Tisch gelegt. – Położyłam książkę na stół.
Legst du die Unterlagen in die Schublade? – Położysz dokumenty do szuflady?

Czasownik ten często jest mylony z „liegen“. Trzeba tu uważać na wymowę, ponieważ „liegen” oznacza „leżeć”.

Ich lege mich ins Bett. – Kładę się do łóżka. (biernik/Akkusativ – czasownik „legen“ odpowiada na pytanie „wohin?“)

Ich liege im Bett. – Leżę w łóżku. (celownik/Dativ – czasownik „liegen” odpowiada na pytanie „wo?”)

Er legt das Buch auf den Tisch. – On kładzie książkę na stół.
Das Buch liegt auf dem Tisch. – Książka leży na stole.

das Tuch auf den Tisch legenpołożyć obrus na stół
das Fleisch in den Kühlschrank legenwłożyć mięso do lodówki
die Füße auf den Stuhl legenpołożyć stopy na krzesło
Er legte seine Hand auf meinen Arm. – Położył dłoń na moje ramię.

Inne znaczenia czasownika „legen“:

etwas aus der Hand legenwróżyć z ręki
Karten legenwróżyć z kart

viel Gefühl in etwas legen wkładać w coś dużo uczucia
Ich lege viel Gefühl in meine tägliche Arbeit. – Wkładam dużo uczucia w moją codzienną pracę.

jemandem nahelegen, etwas zu tun – radzić komuś coś zrobić

Dem Chef hat man den Rücktritt nahegelegt. – Szefowi doradzono rezygnację.

Das legt die Vermutung nahe, dass… - To nasuwa przypuszczenie, że…

etwas offenlegen wyjawiać, ujawniać coś
Die Ursachen der Katastrophe wurden offengelegt. – Przyczyny katastrofy zostały ujawnione.

Eier legenznosić jajka
Die Henne hat ein Ei gelegt. – Kura zniosła jajko.

Feuer legenpodkładać ogień

jemanden ins Bett legenkłaść kogoś do łóżka
ein Kind schlafen legenpołożyć  dziecko spać

etwas in Marinade legenmarynować coś
Oliven in Öl legenzalewać oliwki olejem

die Stirn / das Gesicht in Falten legenzmarszczyć czoło / twarz
Er legte sein Gesicht in Falten. – On zmarszczył twarz.

Haare legenukładać włosy
sich die Haare in Wellen / in Locken legenukładać sobie włosy w fale / w loki

den Hund an die Kette legenprzywiązać psa do smyczy

Fliesen oder Bodenbelag legenkłaść płytki albo wykładzinę
Man muss das Parkett noch legen. – Trzeba jeszcze położyć parkiet.

Kabel, Schienen legenprowadzić kable, szyny

Minen legenpodkładać miny
Schlingen legenzastawiać sidła
Schlingen sind überall gelegt. – Wszędzie są zastawione sidła.

Kartoffeln / Bohnen / Erbsen legensadzić ziemniaki / fasolę / groch 

czwartek, 18 września 2014

Dlaczego tak niewielu zbrodniarzy nazistowskich zostało ukaranych? Cz. 1

W wydaniu tygodnika "Der Spiegel" z 25.08.2014 przeczytałam bardzo ciekawy artykuł pt. "Die Schande nach Auschwitz" ("Hańba po Auschwitz") autorstwa Klausa Wiegrefe. W tekście chodziło o to, dlaczego tylu zbrodniarzy nazistowskich uniknęło odpowiedzialności za swoje czyny. Każdy słyszał o procesach w Norymberdze, ale dlaczego zostali w nich osądzeni tylko nieliczni zbrodniarze? Artykuł w "Der Spiegel" dokładnie omawia tę sprawę. Jest moim zdaniem bardzo ciekawy i dlatego chciałabym się z Wami podzielić jego treścią. Przedstawiam tu najważniejsze informacje, nie jest to dosłowne tłumaczenie.

Tekst dotyczy przede wszystkim obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Zginęło tam 1,1 miliona ludzi. Na początku tego roku została zaprzepaszczona ostatnia szansa ukarania kilku zbrodniarzy.



19 lutego 2014 roku śledczy krajów związkowych Nadrenii Północnej-Westfalii, Bawarii, Hesji i Badenii-Wirtembergii wtargnęli w dwunastu miejscowościach do mieszkań podejrzanych. Co prawda najpierw zostało sprawdzone, czy podejrzani posiadają pozwolenie na broń albo na używanie materiałów wybuchowych, ale trudno było oczekiwać od nich obrony, zważywszy na to, że najmłodszy z nich miał 88 lat. Następnego dnia prokuratora ogłosiła, że przeszukano mieszkania pracowników obozu koncentracyjnego Auschwitz. Światowe media, takie gazety jak Los Angeles Times, Le Figaro albo El País, również o tym pisały. Die Welt ogłosił przeszukania jako największą od dziesięcioleci akcję tego typu przeciwko rzekomym zbrodniarzom nazistowskim. Widać, że również 70 lat po wyzwoleniu obozu wzbudza on ogromne emocje. Nic dziwnego - wiadomo przecież, że kości jego ofiar były rozdrabniane i sprzedawane pobliskiej formie produkującej nawozy, popiół pozostały po spalonych ciałach był używany do budowy ulic, z kobiecych włosów powstawały nici i filc, a złote zęby były przetapiane i powierzane bankowi Rzeszy.

Na liście śledczych znajdowało się 30 osób: 24 mężczyźni i 6 kobiet. Byli to głównie urzędnicy, przede wszystkim dozorcy w obozie, poza tym księgowi, sanitariusze, telefoniści. Znaczenia postępowania śledczego nie umniejsza to, że wykonywali oni jedynie rozkazy. Niemiecka opinia publiczna odnotowała, że Niemcy jeszcze raz spróbowali trochę poprawić bilans najbardziej wstydliwego etapu swojej historii.

Autor artykułu dodaje, że bilans ten wypada kiepsko w stosunku do rozmiaru zbrodni. Historyk Andreas Eichmueller policzył, że spośród 6500 pracowników SS służących w Auschwitz, którzy przeżyli wojnę, skazanych zostało jedynie 29 osób. Jest to tzw. "druga wina" ("die zweite Schuld") Niemców. Po wojnie zbyt długo wypierano fakty i zmarnowano szansę na postawienie przed wymiarem sprawiedliwości i osądzenie większości zbrodniarzy. Pojęcie "drugiej winy" ukłuł w 1987 roku pisarz Ralph Giordano, który przeżył holocaust.

Następnym razem pojawi się kolejna część z najważniejszymi informacjami z artykułu. Dowiecie się, dlaczego osądzono tak mało osób odpowiedzialnych za zbrodnie i jak opieszale pracowały niemieckie sądy. Gdyby naprawdę się starały, mogłyby ukarać tysiące winnych.

Zdjęcie