środa, 31 grudnia 2014

Słownictwo do tekstu "Was zu Weihnachten auf die Nerven geht..."

Tu link do tekstu z 24 grudnia:



überfüllt - przepełniony

der 1. Advent - pierwsza niedziela Adwentu, "pierwszy adwent". Można powiedzieć "der erste Adventssonntag", ale spotykam się z tym, że częściej mówi się "der erste Advent", "der zweite Advent" itd.

etwas geht jemandem auf die Nerven - coś działa komuś na nerwy, wkurza

Immer wieder geht mir das Herbstwetter auf die Nerven. - Jesienna pogoda ciągle działa mi na nerwy. 

sich über etwas (+Akk.) Gedanken machen - zastanawiać się nad czymś, myśleć o czymś  

Du machst dir zu viele Gedanken über die Arbeit. - Za dużo myślisz o pracy.

etwas ist von Nachteil - coś jest wadą. Analogicznie: etwas ist von Vorteil - coś jest zaletą 

um Gottes willen!- na miłość boską!

jemanden ausfragen - wypytywać kogoś

das zigste Mal - któryś raz z rzędu

zum zigsten Mal - po raz enty

Das ist heute schon die zigste Anfrage. - To już dzisiaj któreś z rzędu zapytanie.

es zu etwas bringen - wiele osiągnąć

Mein Chef hat es in seinem Leben zu etwas gebracht. - Mój szef do czegoś w życiu doszedł / wiele osiągnął.

sich Sorgen machen (um etwas + Akk.) - martwić się 

Ich mache mir Sorgen um meine Kinder. - Martwię się o moje dzieci.

das wär's - to by było na tyle

aufgeben - poddać się

Ich gebe nie auf. - Nigdy się nie poddam.

meckern - narzekać

Viele Leute meckern über die Regierung. - Wielu ludzi narzeka na rząd.

sich etwas ersparen - oszczędzić sobie czegoś

Du kannst dir die Mühe ersparen. - Możesz oszczędzić sobie wysiłku.

etwas vom Internet herunterladen - ściągnąć coś z Internetu

Viele Internetnutzer laden die Musik illegal herunter. - Wielu użytkowników Internetu ściąga muzykę nielegalnie.

sich etwas einfallen lassen - wpaść na pomysł, wymyślić coś

Ich musste mir etwas Neues einfallen lassen. - Musiałam wymyślić coś nowego.

Kannst du dir nichts Besseres einfallen lassen? - Nie możesz wymyślić nic lepszego?

erholsam - relaksujący, spokojny

Ich hatte im Sommer einen erholsamen Urlaub. - Miałam w lecie relaksujący urlop.

Hast du einen erholsamen Schlaf? - Czy masz spokojny sen?

besinnlich - refleksyjny, nastrojowy

Es war eine besinnliche Zeit. - To był czas zadumy.

Ihr Ehemann ist ein besinnlicher Mensch. - Jej mąż jest człowiekiem o refleksyjnym usposobieniu.

Der gestrige Abend war besinnlich. - Wczorajszy wieczór był nastrojowy.

das Rentier, -e - renifer

das Maß - umiar

in etwas das rechte Maß halten / bei, in etwas Maß halten - zachowywać umiar

Er kann im Essen das rechte Maß nicht halten. - On nie potrafi trzymać umiaru w jedzeniu.

abräumen - sprzątnąć (den Teller, den Tisch)

Darf ich jetzt den Tisch abräumen? - Czy mogę teraz sprzątnąć ze stołu?

sich vollstopfen - zapchać się jedzeniem

Musst du dich immer so vollstopfen? - Czy musisz się zawsze tak zapychać?

die ärztliche Hilfe - pomoc lekarska

vernachlässigen - zaniedbywać

Ich könnte nie meine Arbeit vernachlässigen. - Nigdy nie mogłabym zaniedbywać pracy. 

niedziela, 28 grudnia 2014

Ogłoszenia

Od dzisiaj mój blog ma stronę na Facebooku:

https://www.facebook.com/niemieckipoludzku?fref=ts

Tak jak już kiedyś wspominałam, nie jestem zwolenniczką tego portalu, ale po wielu miesiącach zastanawiania się stwierdziłam, że może w ten sposób będzie mi łatwiej dotrzeć do większej ilości czytelników. Moje dane i tak są w Internecie...

Zapraszam więc do polubienia i śledzenia.

W styczniu na blogu zorganizuję wyprzedaż. Za dosyć niskie ceny będzie można kupić moje słowniki i książki do niemieckiego i angielskiego. Teraz, kiedy jestem na 2 tygodnie u moich rodziców, robię tutaj wielki przegląd. Codziennie się załamuję, kiedy widzę tę bibliotekę, z której nikt nie korzysta. Dlatego lepiej oddać te słowniki i książki w dobre ręce. Pojawi się też być może kilka filmów. Wysyłką do kupujących zajmie się moja siostra, także wszystko jest dobrze zorganizowane :) Może kiedy następnym razem odwiedzę moją rodzinę, to będzie w moim pokoju w końcu trochę więcej miejsca i będę miała gdzie usiąść :)

środa, 24 grudnia 2014

Was zu Weihnachten auf die Nerven geht...

Ponieważ nie przepadam za świętami Bożego Narodzenia, to dzisiaj pojawi się mój tekst z tym związany. Jestem religijna i świętuję je ze względu na aspekt religijny, ale nie lubię tych wszystkich przygotowań, kupowania prezentów dla przyjaciół itd. Dobrze, że w mojej rodzinie nie dajemy sobie prezentów, to odpada przynajmniej jeden przykry obowiązek. Wczoraj przybyłam do Polski na 2 tygodnie, ale już mi się zatęskniło za pracą :(  No cóż, rodzina musi mnie widzieć raz na rok :)

Jeśli jesteście zainteresowani, to jutro pojawią się słówka do tego arcyciekawego tekstu.


1. überfüllte Einkaufszentren - es fängt schon gleich nach dem 1. Advent an. Gut, dass es in meinem Städtchen kein Einkaufszentrum gibt. Sonst würde ich noch verrückt. Es geht mir jedes Jahr auf die Nerven, wenn die Leute sich Gedanken über die Geschenke machen. Die Antwort ist für mich ganz einfach: wenn du jemanden kennst, weißt du, was du ihm schenken sollst. Jedes Jahr bekomme ich Geschenke, von denen ich ziemlich enttäuscht bin. Nicht alles ist jedoch von Nachteil: dann weiß ich zumindest, wer mich kennt und wer überhaupt nichts von mir weiß. Um Gottes willen, warum mir Süßigkeiten schenken?

2. Ich hasse es auch, wenn ich nach Polen komme und wenn die Leute mich ständig ausfragen. Na ja, es ist nicht nur mit Weihnachten verbunden, aber schon heute erlebte ich dasselbe zum zigsten Mal. Die Leute kennen mich nicht, die Nachbarn sehen mich ein Mal im Jahr, aber alle wissen am besten, dass ich "gut verdiene" und dass ich "es zu etwas gebracht habe", was nicht der Fall ist!!! Ganz im Gegenteil - ich verdiene durchschnittlich und mache mir seit einem Jahr Gedanken, ob ich eine größere Wohnung mieten soll oder auch nicht. Viele Sachen kann ich mir nicht leisten, aber vielleicht ist es gut so.

Es ist auch nicht einfach, weil meine jüngere Schwester letztes Jahr geheiratet hat. Eine Tante von mir: "Mach dir keine Sorgen, du bist jung, du findest noch jemanden". Wer kommt überhaupt auf die Idee, dass ich mir Sorgen mache und dass ich jemanden suche? Ganz im Gegenteil - ich habe schon längst aufgegeben. Manche Sachen weiß man einfach. Manche Leute wissen ja, dass sie nur auf sich selbst angewiesen sind.

3. Immer wieder, jedes Jahr und seit langem, seit ewig kann ich es nicht verstehen, warum die Leute, die an Gott nicht glauben, Weihnachten feiern. Es gibt einen Weihnachtsbaum, es gibt Geschenke und das wär's. Komisch - es ist einfach, sich etwas auszusuchen, was einem gefällt. Ich kannte einmal jemanden, der eben dies gemacht hatte und sicherlich bis heute macht. Ich konnte es nicht verstehen und fand es eigentlich lächerlich, zumal ich es völig akzeptierte, dass er ein Atheist war. Unter guten Bekannten habe ich auch Atheisten und es ist gut so. Es sind jedoch Leute, die von ihrer Einstellung komplett überzeugt sind und das bewundere ich. Ich bin von meiner Religion auch hundertprozentig überzeugt und vielleicht deswegen glaubwürdig.

4. Ich mag zwar keinen Schnee, aber kann damit leben, wenn es schneit. Das Wetter müssen wir so nehmen, wie es ist. Wir können es nicht ändern. Ich versuche nur, das Beste daraus zu machen. In meiner Region in Deutschland schneit es sehr selten, was mich besonders freut. Wenn es schon ausnahmsweise schneit, dann ganz wenig. Einen solchen Winter wie in Polen gibt es nicht. Es gibt echt viele Leute, die immer meckern, wenn es zu Weihnachten nicht schneit, weil alles nicht so wie in der Werbung für Coca Cola aussieht. Na ja, außer den Geschenken zählt noch der Schnee, ohne den man - von mir aus - besser leben kann. Man kann sich so viel Arbeit und ganz viel Ärger ersparen.

5. Bitte, keine gereimten, vom Internet heruntergeladenen Wünsche zu Weihnachten! Man kann sich doch ein bisschen Mühe geben und sich individuelle, persönliche Weihnachtswünsche einfallen lassen. Wenn mir nichts einfällt, weil ich z.B. jemanden nicht so gut kenne, schreibe ich einfach: "Ein frohes, erholsames und besinnliches Weihnachtsfest". Es reicht doch und ist viel besser als ein kleines Gedicht, in dem Rentiere tanzen und ich weiß nicht was noch...

6. Es geht mir auch auf die Nerven, wenn die Leute meckern, weil sie schon wieder zu viel gegessen haben. Meine Regel ist so einfach: ich verhalte mich nicht so, als ob ich das ganze Jahr lang nichts gegessen hätte. Mein Motto zu Weihnachten lautet: Maß, Maß, Maß und noch einmal Maß. Nach dem Essen soll man sich noch bewegen können, um abzuräumen und abzuwaschen. Ich sehe keinen Grund dafür, warum ich mich dann vollstopfen soll, um Magenschmerzen zu haben. Oder es gibt auch Schlimmeres: an diesen Tagen gibt es doch so viele Leute, die tatsächlich die ärztliche Hilfe gut gebrauchen können...


So, es wäre meine Meinung. Ja, das Weihnachtsfest ist ganz schön und besinnlich. Es sind nette Tage im Kreis der Familie, obwohl ich kein besonderes Bedürfnis habe, mit der Familie zusammen zu sein. Letztes Jahr bin ich ja in Deutschland geblieben. Die Zeit selbst ist wichtiger und es ist mir egal, ob ich meine Familie zu Weihnachten oder im Juni sehe. Trotzdem muss ich gestehen, dass die Atmosphäre magisch ist und dass ich mich freue, weil keiner im Haus meiner Eltern den religiösen Aspekt vernachlässigt :) 

poniedziałek, 15 grudnia 2014

O Haushalt

1. der Haushalt – gospodarstwo domowe

ein Haushalt mit fünf Personen
einen mustergültigen Haushalt führen – wzorowo prowadzić dom
jemandem den Haushalt führen – prowadzić komuś dom
einen Haushalt gründen – założyć gospodarstwo domowe
einen Haushalt auflösen – likwidować gospodarstwo domowe
die Haushaltsauflösung – likwidacja gospodarstwa domowego

2. der Haushalt – prace domowe
im Haushalt helfen – pomagać w domu
den Haushalt machen – zajmować się domem
Anschaffungen für den Haushalt machen – robić zakupy/sprawunki do domu

3. der hormonelle Haushalt eines Menschen – gospodarka hormonalna człowieka
der seelische Haushalt eines Menschen – kondycja psychiczna człowieka

4. Haushalt“ jako „Familie, Personengruppe“  
Die meisten Haushalte beziehen eine Tageszeitung. – Większość gospodarstw domowych prenumeruje gazetę codzienną.
Die privaten Haushalte werden von den Stadtwerken mit Gas und Strom versorgt. – Prywatne gospodarstwa domowe są zaopatrywane w gaz i prąd przez przedsiębiorstwa miejskie.  
etwas an alle Haushalte verschicken – wysyłać coś do wszystkich rodzin / gospodarstw domowych

5. Haushalt“ jako „Einnahmen“ - dochody
der öffentliche Haushalt – budżet państwowy
der kommunale Haushalt – budżet miejski
der Haushalt des Bundes – budżet federacji
den Haushalt verabschieden – uchwalić budżet

den Haushalt aufstellen – opracować  budżet 

czwartek, 4 grudnia 2014

Deutsche Bahn. Part II + refleksje o rowerku

Miałam już o tym nie pisać, ale miałam ostatnio jeszcze kilka przygód...

Ostatnio Deutsche Bahn miło mnie zaskoczyła, gdyż w dwie ostatnie środy Intercity do Luksemburga nie zaliczyła spóźnienia!!! Nawet o minutę, co jest doprawdy godne odnotowania.

Tak jak może pisałam, kurs polskiego, który prowadzę dla Niemców, odbywa się w budynku gimnazjum w Wittlich. Centrum miasta jest oddalone o kilka kilometrów od dworca, więc z dworca dostaję się tam autobusem. Kiedy tam jadę, to jest ok. Powrót na dworzec i potem do mojego miasta jest dosyć problematyczny.

Tak to wygląda:

Kurs kończy się o 19:30. Autobus na dworzec jest o 19:50, a pociąg do Koblenz, w który muszę wsiąść, jest o 19:57. Kiedyś był o 19:58, a ta minuta robi wielką różnicę!!! Zwykle modliłam się, żeby autobus jechał sprawnie i żebym zdążyła wpaść do pociągu. Do tej pory się to udawało, gdyż pociąg jak zwykle był spóźniony o 5 minut, ale... ostatnio mam doprawdy pecha. Tydzień temu byłam wściekła, gdyż pociąg był punktualny i mi odjechał. To okropne uczucie widzieć, jak pociąg odjeżdża i mieć świadomość, że trzeba czekać godzinę na następny. Czekać w zimnie, ponieważ hala dworca o 20:00 jest zamykana. No tak, po co ma być otwarta? Oprócz sieroty mnie prawie nigdy nikogo tam nie ma. Czasem trafi się jakaś grupa Turków, ale nie boję się ich.

Tak więc tydzień temu siedziałam godzinę na dworcu i zmarzłam niemiłosiernie. To trochę moja wina, bo siedziałam zamiast chodzić po peronie. Potem byłam tak zmarznięta, że kiedy w końcu dojechałam do mojego miasta, to wzięłam taxi z dworca, bo ledwo dałam radę iść.

Sytuacja ze środy wczoraj. Byłam tak zła, że nie mogę tego nawet ująć w słowa, ale po kolei... Pomyślałam sobie, że jeśli autobusem raczej nie dojadę na dworzec na czas, to zamówię taxi. Zainwestuję, ale przynajmniej zdążę na pociąg. Ale gdzie tam! Dzięki taksówce byłam na dworcu już o 19:45. Pomyślałam sobie: "Super, pociąg jest o 19:57. Będę u siebie o 21:00, a nie o 22:00". Marzenie ściętej głowy... Pociąg do Koblenz był spóźniony o 20 minut. Pytam się: Dlaczego??? Co wieczorem może się dziać na tych torach??? Dla mnie oznaczało to, że pociąg do mojego miasta, w który muszę się przesiąść, mi odjedzie. Tak rzeczywiście było. Znowu czekałam godzinę w zimnie, ale na innym dworcu... Tym razem chodziłam. Gdybym znowu siedziała, to chyba bym zamarzła. Nauczka na przyszłość: zabierać ze sobą termos z gorącą herbatą. W tamtym roku zimą zawsze tak robiłam, oprócz tego zabierałam ze sobą też koc, który okazywał się niezbędny.

Postanowienie na przyszły rok: wiosną jeździć do Wittlich rowerem. To tylko 22 km. Jak skończy się zima, to muszę obczaić trasę, bo do tej pory jeździłam tylko pociągiem. Rowerek jest niezawodny.

Zalety podróżowania Deutsche Bahn: 
1. Doskonale znam słownictwo dotyczące spóźnień i ich powodów.
2. Pogadam sobie z konduktorami i dowiem się wielu ciekawych rzeczy. Z jednym rozmawiałam kiedyś o życiu w NRD, bo tam się wychował.
3. Ciągle przeżywa się jakieś zaskoczenia, nigdy nie jest nudno. A to usuną ci z dworca automat do kupowania biletów, a to w jednym pociągu można kupić bilet, w innym nie, a to nie wyświetlą komunikatu o spóźnieniu pociągu itd.
4. Czekając godzinami na dworcu, można przeczytać sporo książek i się dokształcić. Można nauczyć się przez ten czas dużo fińskich słówek.
5. Można pogadać z ludźmi, którzy są tak samo wściekli. W ten sposób można poznać wiele ciekawych osób. Niedawno poznałam kogoś bardzo ciekawego, gdyż zaciekawiła go czytana przeze mnie książka. Rozmowa z tą osobą bardzo dużo mi dała, chociaż to była jedyna rozmowa, jaką odbyliśmy. Dzięki temu bardzo urosła moja pewność siebie. Gdyby pociąg się nie spóźnił, to nigdy nie spotkałabym tej osoby.
6. Można potrenować cierpliwość.

Jeszcze co do mojego ukochanego rowerka... Jazdę nim bardzo sobie chwalę. Pomykam codziennie do pracy i z powrotem. Tutaj można jeździć nim przez cały rok. Na uszach nauszniki, na dłoniach grube rękawiczki przeznaczone do jazdy na nartach i jest pięknie. Zawsze chce mi się śmiać, kiedy na naszych wąskich, jednokierunkowych uliczkach, widzę samochód ciężarowy. Wtedy za nim ciągnie się sznur samochodów, a ja to wszystko spokojnie omijam. Wygląda to mniej więcej tak (piękny rysuneczek mojego autorstwa w paincie):


I jak tu można narzekać? Z zasady nie jestem zwolenniczką samochodów i wolę Deutsche Bahn niż zrobić prawo jazdy. Wtedy to dopiero bym się rozleniwiła, a tak to pojeżdżę rowerkiem i jestem fit :)

środa, 3 grudnia 2014

Mózg jest, ale trzeba go jeszcze włączyć

Zasadniczo nie lubię krytykować innych ludzi, ale zrobię to zanim przejdę do dalszej części postów dotyczących słownictwa.

Moje postanowienie adwentowe było takie, żeby pisać na blogu codziennie, ale już poszło się grzebać. No cóż, jak w ciągu dnia mam godzinę dla siebie, to jest to już znaczny postęp... Eh, nie mogę się już doczekać jazdy do Polski na święta i tych 22 godzin w autobusie. W końcu sobie odpocznę :)

Piszę ten post jednak po to, żeby podzielić się z kimś sytuacją, która mnie ostatnio załamała. Nie rozumiem, dlaczego ludzie mający dzieci nie chcą uczyć się niemieckiego. Z dziećmi jest przecież tyle spraw do załatwienia. Poza tym - jeśli nie zna się języka, to nie można pomóc im potem w szkole...

2 tygodnie temu miałam okazję rozmawiać z pewnym polskim małżeństwem. Ludzie jak (prawie) wszyscy - coś tam dukają po niemiecku i nie zależy im, z super podejściem do sprawy: "Po angielsku szybko by mi weszło do głowy, a po niemiecku jakoś nie chce". No cóż, samo się nie zrobi! Trzeba jeszcze ruszyć mózgiem. No ale przejdę do sedna sprawy:

Ja: No to jak pomożecie waszemu synowi jak pójdzie za parę lat do szkoły?
Oni: Nie pomożemy. (śmieją się)

Congratulations... Pragnę w tym momencie zaznaczyć, że dziecko ma dopiero 2 lata i rodzice mogliby się sporo nauczyć, zanim pójdzie do szkoły.

Podobnie denerwuje mnie, kiedy ludzie pytają mnie: "A skąd ty znasz tyle języków?" Znam, bo się nauczyłam!!! Taka jest tajemnica. Samo mi do głowy nie weszło. Nie istnieje żaden eliksir, który wypiłam i który magicznym sposobem zapewnił mi znajomość języków obcych. Siedziałam i zakuwałam!!! Dlatego komunikuję się w kilku językach obcych. Nadal się intensywnie uczę - wkuwam odmiany fińskich czasowników, fińskie przypadki i listy słówek. Tak to się robi. Trzeba się trochę wysilić!!! Niestety nie każdy jest w stanie to pojąć...

Nie wiem, może ja jestem nienormalna, ale jestem pewna, że dla mojego dziecka byłabym w stanie zrobić absolutnie wszystko, a tym bardziej ruszyć mózgiem i nauczyć się języka obcego.